മെയ് 5, കാൾ മാർക്സിന്റെ ജന്മദിനം. ഒരു തത്ത്വചിന്തകൻ, സാമ്പത്തിക വിശകലന വിദഗ്ധൻ, ചരിത്രകാരൻ, വിപ്ലവകാരി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകൾ ലോകത്തെ മുഴുവൻ ആകർഷിക്കുകയും പേടിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ബൗദ്ധിക വിപ്ലവങ്ങളിലൊന്നിന്റെ ശില്പി. ഇന്നും, ആഗോള മൂലധനത്തിന്റെ പ്രതിസന്ധികൾ രൂക്ഷമാകുമ്പോഴെല്ലാം, ലോകം മാർക്സിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നു. എന്തുകൊണ്ട്? കാരണം, മുതലാളിത്തത്തിന്റെ ആന്തരിക വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെ ഭേദിക്കുന്ന ഏറ്റവും കൃത്യമായ ഉപകരണം മാർക്സിയൻ വിശകലനമാണ്.
ലോകരാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് നമുക്ക് തിരിയാം. ഇറാൻ, ഇസ്രായേൽ, അമേരിക്ക എന്നിവ തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം, ആഗോള രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഏറ്റവും അപകടകരമായ വിഷയങ്ങളിലൊന്നാണ്. പല മാധ്യമങ്ങളും ഇതിനെ 'മതസംഘർഷം' (ഇസ്ലാം vs ജൂതമതം) അല്ലെങ്കിൽ 'നാഗരികതകളുടെ ഏറ്റുമുട്ടൽ' ആയി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഒരു മാർക്സിയൻ കണ്ണുകൾക്ക്, ഈ സംഘർഷത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്.
മാർക്സിയൻ വിശകലനത്തിന്റെ ആദ്യപടി: ഭൗതിക സാഹചര്യങ്ങളെ നോക്കുക. പശ്ചിമേഷ്യയുടെ മണ്ണിനടിയിൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ എണ്ണനിക്ഷേപങ്ങളാണുള്ളത്. ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക്, സുവേസ് കനാൽ, ബാബ് അൽ-മൻഡബ് - ഇവ ആഗോള ഊർജ വിതരണത്തിന്റെ ജീവനാഡികളാണ്. ഇവിടെ ആര് നിയന്ത്രിക്കുന്നുവോ, അവർ ലോകത്തെ മുഴുവൻ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.
അമേരിക്ക, ആഗോള മുതലാളിത്തത്തിന്റെ കേന്ദ്രം, ഈ മേഖലയിൽ തന്റെ സ്വാധീനം നിലനിർത്താൻ പലതരം തന്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിനെ, 'അമേരിക്കയുടെ വലിയ കപ്പൽ' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. അമേരിക്കൻ സൈനിക വ്യവസായ സമുച്ചയത്തിനും, വാൾ സ്ട്രീറ്റിലെ സാമ്പത്തിക സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും, ഈ സംഘർഷം വലിയ ലാഭമുണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കുന്നു. ഒരു യുദ്ധം ആരംഭിക്കുമ്പോഴെല്ലാം, ആയുധ കമ്പനികളുടെ ഓഹരികൾ കുതിക്കുന്നു. ഇത് യാദൃശ്ചികമല്ല; മാർക്സിയൻ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ, ഇത് സിസ്റ്റത്തിന്റെ 'ആന്തരിക യുക്തി'യുടെ ഭാഗമാണ്.
മാർക്സിയൻ വിശകലനത്തിന്റെ പ്രസക്തി ഇവിടെയാണ്. ഇസ്രായേലിനുള്ളിൽത്തന്നെ, ഒരു വിഭാഗം (പ്രത്യേകിച്ച് തൊഴിലാളിവർഗം, സെഫാർഡിക്, മിസ്രാഹിം വിഭാഗങ്ങൾ) യുദ്ധത്തിന്റെ ഭാരം വഹിക്കുന്നു. അവർക്കാകട്ടെ, നെതന്യാഹുവിന്റെ വലതുപക്ഷ സഖ്യത്തോട് വലിയ പ്രതിപത്തിയുമില്ല. ഇറാനിലും, ഭരണകൂടത്തിന്റെ ചെലവുകൾ, എണ്ണവരുമാനത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ വിഭാഗം ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ചെലവഴിക്കുമ്പോൾ, ഭൂരിഭാഗവും സൈനിക വ്യവസായത്തിനും മതനേതൃത്വത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും പോകുന്നു.
ഇസ്രായേലിലെ ഇടതുപക്ഷ കക്ഷികളുടെ നിലപാട് ഇവിടെ ശ്രദ്ധേയമാണ്. 'ഹദാഷ്' (Hadash - ഹൈഫയെ ആസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതൃത്വത്തിലുള്ള സഖ്യം), 'താൽ' (Ta'al), 'ബാലാദ്' (Balad) എന്നീ പാർട്ടികൾ, 'ജോയിന്റ് ലിസ്റ്റി'ന്റെ ഭാഗമായി, യുദ്ധത്തെ എതിർക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി (Maki): "അധിനിവേശവും വംശഹത്യയും മുതലാളിത്തത്തിന്റെ ഉപോൽപ്പന്നങ്ങളാണ്; രണ്ട് രാജ്യങ്ങളിലെയും തൊഴിലാളികൾ ഒരുമിക്കണം." എന്ന വ്യക്തമായ നിലപാടെടുക്കുന്നുണ്ട്. ഈ കക്ഷികൾ, ഫലസ്തീൻ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ അവകാശത്തിനും, ഉടനടി വെടിനിർത്തലിനും, സമാധാനപരമായ സഹവർത്തിത്വത്തിനും വാദിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഇസ്രായേലിലെ അന്തരീക്ഷം വളരെ വലതുപക്ഷ ധ്രുവീകരണത്തിലായതിനാൽ, ഈ ശബ്ദങ്ങൾക്ക് പലപ്പോഴും മുങ്ങിപ്പോകേണ്ടി വരുന്നു. ഇടതുപക്ഷ അംഗങ്ങൾ പാർലമെന്റിലെ ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ നിന്ന്, യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, 'ഉടനടി സമാധാന'ത്തിനുള്ള ബില്ലുകൾ കൊണ്ടുവരുന്നു, പക്ഷേ അവ പലപ്പോഴും പരാജയപ്പെടുന്നു.
അമേരിക്കയിലേക്ക് നോക്കുക. അമേരിക്കയിലെ ഇടതുപക്ഷ കക്ഷികളും പ്രസ്ഥാനങ്ങളും, പ്രത്യേകിച്ച് 'ഡെമോക്രാറ്റിക് സോഷ്യലിസ്റ്റ് ഓഫ് അമേരിക്ക' (DSA), പുരോഗമന വിഭാഗങ്ങൾ, കറുത്ത വർഗ്ഗക്കാരുടെ വിമോചന പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ, പശ്ചിമേഷ്യയിലെ യുദ്ധത്തിനെതിരെ രംഗത്തുവരുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ, അമേരിക്കയുടെ നിലവിലെ ഭരണകൂടത്തിന് ഇസ്രായേലിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്ന സൈനിക സഹായങ്ങൾ നിർത്താൻ ആവശ്യപ്പെട്ട്, DSA യും മറ്റ് പുരോഗമന സംഘടനകളും തെരുവിലിറങ്ങുന്നു. 'ജ്യൂയിഷ് വോയ്സ് ഫോർ പീസ്' (ജൂതശബ്ദം സമാധാനത്തിന്) പോലുള്ള സംഘടനകൾ, ഇസ്രായേലിന്റെ ഫലസ്തീൻ നയങ്ങളെ എതിർക്കുന്നു.
എന്നാൽ, അമേരിക്കയിലെ പ്രധാന രണ്ട് കക്ഷികളും (ഡെമോക്രാറ്റും റിപ്പബ്ലിക്കനും) ഇസ്രായേലിന് സൈനിക സഹായം നൽകുന്നതിൽ വലിയ വ്യത്യാസമില്ല എന്നതാണ് മാർക്സിയൻ വിശകലനത്തിന് ഏറ്റവും പ്രസക്തമായ കാര്യം. ബിഡൻ ഭരണകൂടമായാലും, അല്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോഴത്തെ ഭരണകൂടമായാലും, ഇസ്രായേലുമായുള്ള സൈനിക-സാമ്പത്തിക ബന്ധങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ഘടന മാറുന്നില്ല. 'എ-ഐ-പി-എ' (AIPAC) പോലെയുള്ള ശക്തമായ ലോബി, അമേരിക്കയുടെ വിദേശനയത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നു. ഇടതുപക്ഷ ശബ്ദങ്ങൾ, ഈ സാമ്രാജ്യത്വ നയങ്ങൾക്കെതിരെ, ഭരണകൂടത്തിനു ഭീഷണിയാകും വിധം വളർന്നിട്ടില്ല. എന്നിരുന്നാലും, യംഗ് ഡെമോക്രാറ്റുകൾക്കും, കോളേജ് ക്യാമ്പസുകളിലെ യുവാക്കൾക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ, ഫലസ്തീനോട് വലിയ അനുഭാവം ഉയർന്നുവരുന്നുണ്ട്. അത്, അമേരിക്കയിലെ മുതലാളിത്ത വിരുദ്ധ മനോഭാവത്തിന്റെയും, പുതിയ തലമുറയിലെ അന്താരാഷ്ട്രീയതയുടെയും ലക്ഷണമാണ്. ഏത് ഭരണകൂടമാണ് അധികാരത്തിലിരിക്കുന്നത് എന്നതിലുപരി, എങ്ങനെയുള്ള ജനകീയ പ്രതിരോധമാണ് വളർത്തിയെടുക്കുന്നത് എന്നതാണ് ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ പ്രധാന ചോദ്യം.
മാർക്സ് തന്റെ 'ജർമൻ പ്രത്യയശാസ്ത്ര'ത്തിൽ പറഞ്ഞു: "ഓരോ കാലഘട്ടത്തിലെയും ഭരണസംവിധാനത്തിന്റെ ആശയങ്ങൾ, ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ഭൗതിക ഉൽപാദന ബന്ധങ്ങളുടെ പ്രതിഫലനങ്ങളാണ്." ഇറാൻ-ഇസ്രായേൽ സംഘർഷത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ, രണ്ട് ദേശീയതകളുടെയോ മതങ്ങളുടെയോ ശാശ്വതമായ ശത്രുതയല്ല; മറിച്ച്, ആഗോള മുതലാളിത്തത്തിന്റെ വികാസത്തിന്റെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളാണ്. ഈ മേഖലയിൽ, എണ്ണയുടെ ഒഴുക്ക് നിയന്ത്രിക്കുന്ന പൈപ്പ് ലൈനുകളും കടലിടുക്കുകളും, ഏത് സാമ്രാജ്യത്വ ശക്തിക്ക് വേണമെങ്കിലും, പ്രധാനമാണ്.
ഫലസ്തീൻ പ്രശ്നം, ഈ മുതലാളിത്ത വൈരുദ്ധ്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും ദാരുണമായ രൂപമാണ്. ഫലസ്തീൻ ജനത, മാതൃരാജ്യമില്ലാത്ത, അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങൾ അവഗണിക്കപ്പെടുന്ന, ഒരു ജനതയായി മാറി. ഇസ്രായേലിനുള്ളിലെ തൊഴിലാളിവർഗത്തിന്റെ ഒരു വിഭാഗം പോലും, ഈ അനീതിക്കെതിരെ ശബ്ദമുയർത്തുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ, സ്വന്തം സർക്കാരിനെതിരെ നിൽക്കാൻ, പലപ്പോഴും അവർക്ക് കഴിയുന്നില്ല, കാരണം അവരും പലതരം ദേശീയതാ പ്രചാരണങ്ങൾക്ക് ഇരയാകുന്നു. നമ്മുടെ രാജ്യത്തുള്ള ദേശദ്രോഹി, പാകിസ്താന് ചാരന് വിളികല് പോലെ തന്നെ..
ഇനി, ഈ ആഗോള വിശകലനത്തിൽ നിന്ന്, കേരളത്തിലേക്ക് നമുക്ക് വരാം. അടുത്തിടെ നടന്ന പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ എൽ.ഡി.എഫ് ഏറ്റുവാങ്ങിയ പരാജയം, വെറുമൊരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് തോൽവിയല്ല. അത്, കേരളത്തിലെ ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനത്തിന്, വലിയ ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമാണ്.
കഴിഞ്ഞ പത്ത് വർഷക്കാലം, എൽ.ഡി.എഫ് സർക്കാർ, പല മേഖലകളിലും നേട്ടങ്ങൾ കൊയ്തു. ക്ഷേമ പെൻഷനുകൾ, ഭക്ഷ്യ സുരക്ഷ, തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതി, ആരോഗ്യ മേഖലയിലെ മുന്നേറ്റങ്ങൾ - ഇവയെ നിരാകരിക്കാനാവില്ല. എങ്കിൽ, എന്തുകൊണ്ട് പരാജയം?
മാർക്സിയൻ വിശകലനത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന സൂത്രവാക്യമുണ്ട്: സമൂഹത്തിന്റെ 'അടിത്തറ' (material base) മാറാതെ, 'മേൽക്കൂര' (superstructure) മാറ്റാനാവില്ല. എൽ.ഡി.എഫ് സർക്കാർ, ഒരു പരിധിവരെ, 'മേൽക്കൂര'യിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. എന്നാൽ, കേരളത്തിന്റെ 'അടിത്തറ' എങ്ങനെ മാറ്റും? അതായത്, സ്വകാര്യ മുതലാളിത്തത്തിന്റെ ആധിപത്യം, ഉൽപാദനോപാധികളിൽ ഭൂരിഭാഗത്തിന്റെയും നിയന്ത്രണം, ഈ ഘടനകളെ തകർക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളിൽ എൽ.ഡി.എഫ് വേണ്ട വിധം കൈ വെക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നത് വസ്തവമാണ്. അത്തരം ഒരു നിലപാട് സ്വീകരിക്കും എന്ന് മനസ്സിലക്കിയ ഈ ലോബികൾ ആദ്യമേ മാധ്യമങ്ങളെ വിലക്കെടുത്തു. നിരന്തരം ഗവൺമെന്റിന്റെ നയങ്ങളെ ശരിതെറ്റുകൾ നോക്കാതെ അസത്യ വാർത്തകൾ കൊണ്ട് മൂടി. ആതുരാലയങ്ങളിൽ വന്ന പുരോഗതികൾ ഈ ലോബിയെ എത്രമാത്രം അലോസരപ്പെടുത്തി എന്നതു കഴിഞ്ഞ മാസങ്ങളിൽ കണ്ടതാണ്. ഒപ്പം വലതു പക്ഷ ഇലക്ഷൻ ഫണ്ടിലേക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതൽ സംഭാവന മരുന്നു കമ്പനികൾ വഴി ആണെന്ന യാഥാർഥ്യം മുന്നിലുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് അമേരിക്കൻ കമ്പനികൾ കേരളത്തിലെ ആരോഗ്യമേഖലയിലേക്ക് മുതൽ മുടക്കുന്നു എന്ന സാഹചര്യത്തിൽ.
മൂന്നാമതായി, കേരളത്തിലെ 'മതേതര' എന്ന രാഷ്ട്രീയ സങ്കൽപ്പം തന്നെ വലിയ മാറ്റത്തിന് വിധേയമായിരിക്കുന്നു. ഹിന്ദുത്വ, മതമൗലികവാദ ശക്തികൾ, കേരളത്തിലും സ്വാധീനം വർധിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ വെല്ലുവിളിയെ, ഒരു കൃത്യമായ മാർക്സിയൻ ക്ലാസ് ബോധത്തോടെ, എങ്ങനെ നേരിടണമെന്ന് ഇടതുപക്ഷം ഇതുവരെ പൂർണമായി കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല. മതേതരത്വത്തെ, വെറും 'ലോകായത' എന്നതിലുപരി, ഒരു വർഗീയ വിമോചന പ്രക്രിയയായി കാണണം. ദളിതർ, പിന്നാക്കവിഭാഗങ്ങൾ, ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ, സ്ത്രീകൾ, എന്നിവരുടെ വിമോചനം, തൊഴിലാളിവർഗ വിമോചനത്തിൽ നിന്ന് വേറിട്ടതല്ല. മാർക്സ് എഴുതിയ 'ജൂതചോദ്യത്തിൽ' പോലും, അദ്ദേഹം മതപരമായ പ്രശ്നങ്ങളെ വർഗീയ വിശകലനത്തോട് ബന്ധിപ്പിച്ചു.
ഈ പരാജയം, ഇടതുപക്ഷത്തിന് ഒരു 'അവസരം' കൂടിയാണ്. ഒരു തിരിച്ചടി, എന്നാൽ അന്ത്യമല്ല. 1957-ൽ ഇ.എം.എസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ആദ്യത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാർ പിരിച്ചുവിട്ടപ്പോൾ, ഏറെ പേർ കരുതി കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസം അവസാനിച്ചുവെന്ന്. എന്നാൽ, പിന്നീട് 1967, 1980, 1987, 1996, 2006, 2016 എന്നീ വർഷങ്ങളിൽ ഇടതുപക്ഷം അധികാരത്തിലേറി. ചരിത്രത്തിന്റെ പെൻഡുലം, അത് എപ്പോഴും രണ്ടുവശത്തേക്കും ആടും. എന്നാൽ, ദീർഘകാല പ്രവണത, നീതിയുടെയും തുല്യതയുടെയും ദിശയിലാണ്.
ഈ മാർക്സ് ജന്മദിനത്തിൽ, നമ്മുടെ കടമകളെ നമുക്ക് ഓർമ്മപ്പെടുത്താം. ആഗോള തലത്തിൽ, ഇറാനിലെയും ഇസ്രായേലിലെയും ഫലസ്തീനിലെയും അമേരിക്കയിലെയും തൊഴിലാളിവർഗങ്ങളുമായി ഐക്യം കാട്ടണം. പ്രാദേശിക തലത്തിൽ, നമ്മുടെ സ്വന്തം പോരായ്മകൾ തിരുത്തണം. ബ്യൂറോക്രസിയെ ഉപേക്ഷിച്ച്, വീണ്ടും തെരുവിലിറങ്ങണം. തൊഴിലാളിവർഗത്തിന്റെ കൈയ്യിൽ തൊടണം. കർഷകന്റെ വിയർപ്പ് അറിയണം. യുവതലമുറയെ, ആഗോള മുതലാളിത്തത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കണം.
പരാജയങ്ങൾക്ക് പുറകെ, ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിന്റെ ചരിത്രമാണ് ഇടതുപക്ഷത്തിന്റേത്. ദൂരെയല്ല, ആ വിജയം. ഈ രാത്രി കടന്നുപോകും. പ്രഭാതത്തിന്റെ പൂക്കൾ വിരിയും. ആ പ്രഭാതത്തിൽ, നീതിയുടെയും സമത്വത്തിന്റെയും മനുഷ്യാന്ത്യത്തിന്റെയും ചെങ്കൊടി പാറും....
IGB
05/05/2026
No comments:
Post a Comment