ഫ്യൂഡൽ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്ന് വിപ്ലവ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് എത്തിയ ഇ.കെ. നായനാർ, സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതത്തിനായി സ്വയം സമർപ്പിച്ച ഒരു തലമുറയിലെ അവസാനത്തെ പ്രതിനിധിയായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് മലബാറിലെ സമ്പന്ന കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച അദ്ദേഹം, പിതാവ് ഗോവിന്ദൻ നമ്പ്യാരുടെ ഫ്യൂഡൽ ചിന്തകളെ ധിക്കരിച്ച്, അമ്മാവൻ കെ.പി.ആർ. ഗോപാലന്റെ പ്രേരണയിൽ ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്കും പിന്നീട് കമ്യൂണിസത്തിലേക്കും എത്തി.
ഒരു ദളിത് പെൺകുട്ടിയെ സ്കൂളിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചതിലുള്ള വീട്ടിലെയും നാട്ടിലെയും ലഹള, 'ശ്രീ' ഹർഷൻ ലൈബ്രറി സ്ഥാപിച്ചത്, കണ്ണൂർ സെൻട്രൽ ജയിലിൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട് കൊല്ലപ്പെട്ട ഹർഷന്റെ ഓർമ്മയ്ക്ക് ആ ലൈബ്രറിക്ക് ആ പേര് നൽകിയത് – ഇതെല്ലാം ചെറുപ്പത്തിലേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിച്ചു.
കണ്ണൂരിലെ ആരോൺ മില്ലിൽ തൊഴിലാളികളെ സംഘടിപ്പിച്ചത് മുതലാണ് നായനാർ ഒരു സംഘാടകനായി അറിയപ്പെട്ടുതുടങ്ങിയത്. രഹസ്യമായി തുടങ്ങിയ യൂണിയന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പുറത്തറിഞ്ഞപ്പോൾ മാനേജ്മെന്റ് 30 തൊഴിലാളികളെ പിരിച്ചുവിട്ടു. തുടർന്ന് 46 ദിവസം നീണ്ട സമരം, കൃഷി ഉൽപന്നങ്ങളുമായി കർഷകരുടെ റാലി, പട്ടിണി കിടന്ന കുടുംബങ്ങൾക്ക് ആശ്വാസം. അടിയും അറസ്റ്റും ഒടുവിൽ ആറുമാസത്തെ ജയിൽവാസം. അതിനുശേഷം 1940 സെപ്റ്റംബർ 15-ന് മൊറഴയിൽ നടന്ന പ്രതിഷേധ റാലി. അവിടെ ഒരു എസ്ഐയും ഹെഡ്കോൺസ്റ്റബിളും കൊല്ലപ്പെട്ടു. പിന്നീട് ആറുവർഷത്തെ ഒളിവ് . കയ്യൂരിലെ ഒരു സംഭവത്തിൽ അദ്ദേഹം മൂന്നാം പ്രതിയായി. നാലുപേർക്ക് വധശിക്ഷ കിട്ടി. നായനാർ രക്ഷപ്പെട്ടു, പക്ഷേ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ആ ഓർമ്മ അദ്ദേഹത്തെ വേട്ടയാടി.
"എ.കെ. ആന്റണിക്ക് കേരളത്തിലെ എല്ലാ പഞ്ചായത്തും അറിയില്ല. പക്ഷേ എനിക്ക് ഈ സംസ്ഥാനത്തെ എല്ലാ ഗ്രാമവും എന്റെ കൈപ്പടം പോലെ അറിയാം. പോലീസിൽ നിന്ന് ഒളിവിൽ കഴിയാത്ത ഒരു സ്ഥലവുമില്ല" – ഇതായിരുന്നു നായനാരുടെ അഭിമാനം. തിരുവനന്തപുരം മുതൽ കന്യാകുമാരി വരെ, കോട്ടയത്തും ആലപ്പുഴയും, ഒരു പ്രൂഫ് റീഡറായി വേഷംമാറി പോലും അദ്ദേഹം പാർട്ടി പ്രവർത്തനം നടത്തി.
1980-ൽ ആദ്യമായി മുഖ്യമന്ത്രിയായപ്പോൾ 20 മാസം മാത്രമേ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. 1987-ലും 1996-ലും വീണ്ടും. 4009 ദിവസം – കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാലം മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന ആ വ്യക്തി തൊഴിലാളികളുടെയും കർഷകരുടെയും മാത്രമല്ല, ലക്ഷക്കണക്കിന് സാധാരണക്കാരുടെയും പ്രിയപ്പെട്ടവനായി. പൊതുവിതരണ സമ്പ്രദായം, കാർഷികോത്പാദനം, ജനകീയാസൂത്രണം, സാക്ഷരതാപ്രസ്ഥാനം – അദ്ദേഹത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലാണ് കേരളം ലോക ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയ പല പരീക്ഷണങ്ങളും നടത്തിയത്.
ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ എന്നതിലുപരി, ഒരു കഥാപാത്രമായിരുന്നു നായനാർ. ബനിയനും ചെക്കുള്ള ലുങ്കിയും തലയിൽ റുമാലും കൈയ്യിൽ ബീഡിയുമായി സാധാരണക്കാരനോട് സംസാരിക്കുന്ന ആ കാർട്ടൂൺ കഥാപാത്രം – അത് തന്നെയായിരുന്നു യഥാർത്ഥ നായനാർ. പ്രോട്ടോക്കോൾ അദ്ദേഹത്തെ ബാധിച്ചിരുന്നില്ല.. പ്രസംഗവേദികളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏതൊരു പരിഹാസവും, വിഷമുള്ള വാക്കുകളും പ്രേക്ഷകരെ ചിരിപ്പിച്ചു.
ഭാര്യ ശാരദയെ അദ്ദേഹം 'റിട്ടയേർഡ് ടീച്ചർ' എന്നാണ് പരിചയപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്. ഭാര്യയ്ക്കും മക്കൾക്കും അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ജീവിതം തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകി. ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കാനും ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോകാനും അവർക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടായിരുന്നു.
2004 മേയ് 21-ന് പയ്യമ്പലം ബീച്ചിൽ മൂത്തമകൻ അഗ്നി കൊളുത്തിയപ്പോൾ, ആയിരങ്ങൾ നിറകണ്ണുകളോടെ നിന്നു. അവർ മുഴക്കി: "ഇല്ല! ഇല്ല! നായനാർ മരിച്ചിട്ടില്ല! അദ്ദേഹം ജീവിക്കുന്നു! നമ്മിലൂടെ, നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരിലൂടെയും അദ്ദേഹം ജീവിക്കുന്നു!"
ഇരുപത്തിരണ്ട് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും ആ ശബ്ദം കേരളത്തിന്റെ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ മുഴങ്ങുന്നു. കാസർകോട് മുതൽ തിരുവനന്തപുരം വരെ, ഇപ്പോഴും ആരോൺ മില്ലിന് മുന്നിലും മൊറഴയിലും കയ്യൂരിലും, ജനങ്ങൾ ഓർക്കുന്നു – തങ്ങളുടെ കർഷകസഖാവിനെ, തങ്ങളുടെ നായനാരെ.
ഇ.കെ. നായനാർ ഓർമ്മ മാത്രമല്ല; അദ്ദേഹം ഒരു വികാരമാണ് – കേരളത്തിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ്. "നായനാർ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു – നമ്മിലൂടെ, പോരാട്ടങ്ങളിലൂടെ, ഈ ചുവന്ന പതാകയിലൂടെ."
No comments:
Post a Comment