സഖാവ് കൃഷ്ണ പിള്ള : കനലെരിയും വിപ്ലവപർവം

 

കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയചരിത്രത്തിൽ വളരെ ചുരുങ്ങിയ കാലംകൊണ്ട് വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ നേതാക്കളിൽ ഒരാളാണ് സഖാവ് പി. കൃഷ്ണപിള്ള. 1906-ൽ വൈക്കത്ത് ജനിച്ച കൃഷ്ണപിള്ള 1948 ഓഗസ്റ്റ് 19-ന് ആലപ്പുഴയിലെ മുഹമ്മയ്ക്കടുത്ത് ഒളിവുജീവിതത്തിനിടെ പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് 42 വയസ്സായിരുന്നു. ഏകദേശം രണ്ട് പതിറ്റാണ്ട് നീണ്ട പൊതുപ്രവർത്തന ജീവിതത്തിനിടയിലാണ് അദ്ദേഹം ദേശീയ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിലും തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനത്തിലും കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിലും കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലും പിന്നീട് കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തിലും നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചത്.

                            വൈക്കത്ത് മണപ്പള്ളിനാരായണൻ  നായരുടെയും പറൂർ വീട്ടിൽ പാർവതി അമ്മയുടെയും മകനായാണ് കൃഷ്ണപിള്ള ജനിച്ചത്. സാമ്പത്തിക പ്രയാസങ്ങൾ കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിനപ്പുറം പഠനം തുടരാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പതിനാറാം വയസ്സിൽ ആലപ്പുഴയിൽ കയർ തൊഴിലാളിയായി ജോലി ചെയ്തു. പിന്നീട് വിവിധ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ട അദ്ദേഹം 1927-ൽ ബനാറസിലെത്തി ഹിന്ദി പഠിച്ചു. തുടർന്ന് ഹിന്ദി പ്രചാരകനായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ദേശീയ പ്രസ്ഥാനവുമായി കൂടുതൽ അടുത്ത ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.

          1930-ലെ ഉപ്പുസത്യഗ്രഹമാണ് കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ പൊതുരാഷ്ട്രീയ ജീവിതത്തിലെ പ്രധാന ആദ്യഘട്ടങ്ങളിലൊന്ന്. വടകരയിൽ നിന്ന് പയ്യന്നൂരിലേക്ക് സംഘടിപ്പിച്ച ജാഥയിലും കോഴിക്കോട് കടപ്പുറത്തെ ഉപ്പുസത്യഗ്രഹ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും അദ്ദേഹം പങ്കെടുത്തു. കോഴിക്കോട് കടപ്പുറത്ത് ദേശീയപതാക കൈവിടാതെ നടത്തിയ ചെറുത്തുനിൽപ്പിനിടെ അദ്ദേഹത്തിന് ക്രൂരമായ മർദനം ഏൽക്കുകയും ബോധരഹിതനാകുകയും ചെയ്തു. കേരളത്തിലെ ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി നടന്ന ഉപ്പുസത്യഗ്രഹത്തിൽ കൃഷ്ണപിള്ള വഹിച്ച പങ്ക് കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രപാഠപുസ്തകങ്ങളിലും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.  ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ പ്രവർത്തനത്തിനൊപ്പം സാമൂഹിക അസമത്വങ്ങൾക്കെതിരായ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുമായും കൃഷ്ണപിള്ള ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സത്യഗ്രഹത്തിന്റെ കാലത്ത് അദ്ദേഹം സജീവമായി പ്രവർത്തിച്ചു. 1931-ൽ ആരംഭിച്ച ഗുരുവായൂർ സത്യഗ്രഹം ക്ഷേത്രപ്രവേശനത്തിനും അയിത്തനിർമാർജനത്തിനുമായി നടന്ന പ്രധാന സാമൂഹിക പ്രസ്ഥാനമായിരുന്നു. സത്യഗ്രഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കിടെ കൃഷ്ണപിള്ളയും എ. കെ. ഗോപാലനും ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു. സത്യഗ്രഹത്തിന്റെ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ കൃഷ്ണപിള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ മണി മുഴക്കിയ സംഭവവും ചരിത്രരേഖകളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

          1934-ൽ കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ കൃഷ്ണപിള്ള അതിന്റെ കേരളത്തിലെ പ്രധാന സംഘാടകരിൽ ഒരാളായി. ഇ. എം. എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാട്, എ. കെ. ഗോപാലൻ, കെ. ദാമോദരൻ തുടങ്ങിയവരോടൊപ്പം അദ്ദേഹം കേരളത്തിലെ കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകി. തൊഴിലാളികളെയും കർഷകരെയും സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിനും ട്രേഡ് യൂണിയനുകളും കർഷക സംഘടനകളും വളർത്തുന്നതിനും ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.

                1937-ൽ കോഴിക്കോട്ട് കേരളത്തിലെ ആദ്യ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഗ്രൂപ്പ് രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ പി. കൃഷ്ണപിള്ള, ഇ. എം. എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാട്, കെ. ദാമോദരൻ, എൻ. സി. ശേഖർ എന്നിവർ അതിലെ അംഗങ്ങളായിരുന്നു. കൃഷ്ണപിള്ള ആ ആദ്യ ഗ്രൂപ്പിന്റെ സെക്രട്ടറിയായി പ്രവർത്തിച്ചു. പിന്നീട് 1939-ൽ പിണറായി പാറപ്രത്ത് നടന്ന രഹസ്യസമ്മേളനത്തിൽ കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഘടകം രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ കൃഷ്ണപിള്ള അതിന്റെ ആദ്യ സെക്രട്ടറിയായി. ഈ ഘട്ടം കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സംഘടനാപരമായ വളർച്ചയിലെ നിർണായക വഴിത്തിരിവായിരുന്നു.

                 കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്കായി കൃഷ്ണപിള്ള കേരളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ചു. ആലപ്പുഴയിലെ കയർ തൊഴിലാളികളെയും കോഴിക്കോട്ടെ മിൽ തൊഴിലാളികളെയും കണ്ണൂരിലെ ബീഡി, നെയ്ത്ത് തൊഴിലാളികളെയും മറ്റ് വ്യവസായ തൊഴിലാളികളെയും സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം നേതൃത്വം നൽകി. മലബാറിലെ കർഷക സമരങ്ങളുമായും അദ്ദേഹം അടുത്ത് പ്രവർത്തിച്ചു. തൊഴിലാളികളുടെയും കർഷകരുടെയും ജീവിതപ്രശ്നങ്ങളെ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഘടനാപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നു

             ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ അടിച്ചമർത്തലും അറസ്റ്റും ജയിൽവാസവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. 1940 സെപ്റ്റംബർ 15-ന് ഒളിവിലിരുന്ന് മലബാറിലെ പ്രതിഷേധത്തിന് നേതൃത്വം നൽകിയതിനെ തുടർന്ന് അദ്ദേഹം അറസ്റ്റിലായി ശുചീന്ദ്രം ജയിലിൽ തടവിലാക്കപ്പെട്ടു. 1942 മാർച്ചിലാണ് അദ്ദേഹം മോചിതനായത്. മോചനത്തിനുശേഷവും അദ്ദേഹം രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനം തുടർന്നു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ സംഘടന കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിനായി കേരളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിച്ചു.

             1946-ൽ കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ പ്രവർത്തനകേന്ദ്രം ആലപ്പുഴയിലേക്ക് മാറി. തൊഴിലാളികളെയും കർഷകരെയും സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കൊപ്പം പുന്നപ്ര–വയലാർ സമരത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലും അദ്ദേഹം പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചു. സമരത്തിന് മുമ്പുള്ള തൊഴിലാളി സംഘടനാ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും പണിമുടക്കിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകളിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നേതൃത്വം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആലപ്പുഴയിലെ തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ടായി.

1948-ൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി നേരിട്ട നിരോധനവും രാഷ്ട്രീയ അടിച്ചമർത്തലും കാരണം കൃഷ്ണപിള്ള വീണ്ടും ഒളിവിൽ പോകേണ്ടിവന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിലാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം അപ്രതീക്ഷിതമായി അവസാനിച്ചത്. 1948 ഓഗസ്റ്റ് 19-ന് ആലപ്പുഴയിലെ മുഹമ്മയ്ക്കടുത്തുള്ള കണ്ണാർകാട്ടിൽ ഒളിവിൽ കഴിയുന്നതിനിടെ പാമ്പുകടിയേറ്റാണ് അദ്ദേഹം മരിച്ചത്. 42 വർഷം മാത്രം നീണ്ട ജീവിതത്തിനിടയിൽ ഏകദേശം ഇരുപത് വർഷത്തോളം പൊതുപ്രവർത്തനരംഗത്ത് സജീവമായിരുന്ന അദ്ദേഹം കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആദ്യകാല സംഘടനാ അടിത്തറ പാകുന്നതിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചു.

         പി. കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ രാഷ്ട്രീയജീവിതത്തെ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സംഭാവന ഒരു സംഘടനാ പ്രവർത്തകനെന്ന നിലയിലുള്ള കഴിവാണ്. ദേശീയ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്കും അവിടെനിന്ന് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്കുമുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയയാത്ര കേരളത്തിലെ ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വളർച്ചയുമായി ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു. തൊഴിലാളികളെയും കർഷകരെയും സംഘടിപ്പിക്കുകയും അവരിലെ രാഷ്ട്രീയബോധം വളർത്തുകയും വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിലെ പ്രവർത്തകരെ ഒരു സംഘടനാ സംവിധാനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷത.

            കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ട ചരിത്രം പഠിക്കുമ്പോൾ പി. കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ പേര് ഒഴിവാക്കാനാകാത്തത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിപരമായ രാഷ്ട്രീയപ്രാധാന്യം കൊണ്ടുമാത്രമല്ല. ഒരു ചെറിയ സംഘത്തിൽ നിന്ന് സംസ്ഥാനതലത്തിലുള്ള ഒരു സംഘടിത രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനത്തിലേക്കുള്ള വളർച്ചയിൽ അദ്ദേഹം വഹിച്ച സംഘടനാപരമായ പങ്കാണ് അതിന് പ്രധാന കാരണം. 1937-ലെ ആദ്യ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഗ്രൂപ്പിൽ നിന്ന് 1939-ലെ പിണറായി–പാറപ്രം സമ്മേളനത്തിലേക്കും തുടർന്ന് തൊഴിലാളി-കർഷക സംഘടനകളുടെ വ്യാപനത്തിലേക്കുമുള്ള ഓരോ ഘട്ടത്തിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം കാണാം.

           42-ാം വയസ്സിൽ ജീവിതം അവസാനിച്ചെങ്കിലും കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയചരിത്രത്തിൽ പി. കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഒരു പ്രധാന അധ്യായമായി തുടരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യസമരകാലത്തെ പ്രവർത്തനം, സാമൂഹിക അസമത്വങ്ങൾക്കെതിരായ ഇടപെടലുകൾ, തൊഴിലാളി-കർഷക സംഘടനകളുടെ വളർച്ച, കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലെ പ്രവർത്തനം, കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ രൂപീകരണത്തിലും സംഘടനാ വളർച്ചയിലും നൽകിയ നേതൃത്വം എന്നിവയെല്ലാം ചേർന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ സ്ഥാനത്തെ നിർണയിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പി. കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ ജീവിതം കേരളത്തിലെ ആധുനിക രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പഠനവിഷയമാണ്..

"സഖാക്കളേ മുന്നോട്ട് " എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസാന വാചകം ഇന്നും വിപ്ലവ മുദ്രാവാക്യമായി കേരളത്തിൽ അലയടിക്കുന്നുണ്ട്...

പിൻകുറിപ്പ് : സഖാവിന്റെ വിധവ തങ്കമ്മ പുനർവിവാഹം ചെയ്തതിനു ശേഷം ഉണ്ടായ മകനാണ് പ്രശസ്ത