ഹർകിഷൻ സിംഗ് സുർജിത് : മതേതര ഇന്ത്യയുടെ കാവൽക്കരൻ

 ഹർകിഷൻ സിംഗ് സുർജിത് : 

മതേതര ഇന്ത്യയുടെ കാവൽക്കരൻ 

      1916 മാർച്ച് 23-ന് പഞ്ചാബിലെ ജലന്ധറിൽ ജനിച്ച ഹർകിഷൻ സിംഗ് സുർജിത്തിന്റെ ജീവിതം, ഒരു വിപ്ലവകാരിയിൽ നിന്ന് ദേശീയ തലത്തിലെ തന്ത്രശാലിയായ രാഷ്ട്രീയക്കാരനിലേക്കുള്ള അതുല്യമായ പരിണാമമായിരുന്നു. 2008 ഓഗസ്റ്റ് 1-ന് അന്തരിക്കും വരെ 75 വർഷത്തിലധികം സജീവമായ രാഷ്ട്രീയ സാന്നിധ്യമായിരുന്ന അദ്ദേഹം, മാർക്സിസ്റ്റ് പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നുകൊണ്ട് പ്രായോഗിക രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ആഴങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്ത ദീർഘദർശിയായിരുന്നു.

ഭഗത് സിങ്ങിന്റെ രക്തസാക്ഷിത്വത്താൽ ആകൃഷ്ടനായ അദ്ദേഹം 14-ആം വയസ്സിൽ 'നൗജവാൻ ഭാരത് സഭ'യിൽ ചേർന്നു. 1932-ൽ വെറും 16-ആം വയസ്സിൽ ഹോഷിയാർപൂർ കോടതി കെട്ടിടത്തിൽ കയറി യൂണിയൻ ജാക്ക് പതാക പറിച്ചെറിഞ്ഞ് ത്രിവർണ്ണ പതാക ഉയർത്തിയ അദ്ദേഹത്തെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും ബാലതടവുകാരുടെ പരിഷ്കരണ സ്കൂളിലേക്ക് അയക്കുകയും ചെയ്തു. 1934-ൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയിൽ ചേർന്ന അദ്ദേഹം കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മുൻനിരയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. 1964-ലെ ചരിത്രപരമായ പിളർപ്പിൽ, ഇ.എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാട്, ജ്യോതി ബസു എന്നിവർക്കൊപ്പം സി.പി.ഐ. (എം) രൂപീകരിക്കുന്നതിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ച അദ്ദേഹം, 1992 മുതൽ 2005 വരെ പാർട്ടിയുടെ ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.

എന്നാൽ, ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ ശാശ്വതമായി പ്രതിഷ്ഠിച്ചത് 2004-ലെ ലോക്സഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്ശേ ഷമുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളാണ്. ഒരു തൂക്കുപാർലമെന്റ്  ആയിരുന്നു ഫലം. ബി.ജെ.പി. നേതൃത്വത്തിലുള്ള എൻ.ഡി.എ.ക്ക് ഭൂരിപക്ഷമില്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ, 61 സീറ്റുകളുമായി ഇടതുപക്ഷം 'കിംഗ് മേക്കർ' ആയി. അന്ന് സി.പി.ഐ. (എം) ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായിരുന്ന സുർജിത്തിന്റെ '8, തീൻ മൂർത്തി ലെയിൻ' വസതി രാജ്യത്തെ രാഷ്ട്രീയ സമവാക്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കപ്പെട്ട യുദ്ധമുറിയായി. വർഗീയ ശക്തികളെ അധികാരത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റി നിർത്താൻ, കോൺഗ്രസ്, എൻ.സി.പി., ആർ.ജെ.ഡി.,

എന്നീ കക്ഷികളെ ഒരുമിപ്പിച്ച് യു.പി.എ. (യുണൈറ്റഡ് പ്രോഗ്രസീവ് അലയൻസ്) രൂപീകരിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം മുഖ്യ പങ്കുവഹിച്ചു. മൻമോഹൻ സിങ്ങിനെ പ്രധാനമന്ത്രി സ്ഥാനത്തേക്ക് ഉയർത്താൻ സോണിയാ ഗാന്ധിക്കുപോലും സുർജിത്തിന്റെ അനുഗ്രഹവും ഇടപെടലും അനിവാര്യമായിരുന്നു.

ഈ മുന്നണിയുടെ അടിത്തറയായിരുന്നു പൊതുമിനിമം പരിപാടി (Common Minimum Programme - CMP). 2004 മെയ് 27-ന് പുറത്തിറക്കിയ ഈ രേഖ, ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ട ഒരു നയപ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു. അതിലെ പ്രധാന വാഗ്ദാനങ്ങൾ ഇവയായിരുന്നു: വിവാദപരമായ പോട്ട (POTA) നിയമം റദ്ദാക്കുക; ലാഭമുണ്ടാക്കുന്ന പൊതുമേഖലാ സ്ഥാപനങ്ങൾ സ്വകാര്യവൽക്കരിക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പുനൽകുക; തൊഴിലാളികളുടെ നിയമന-പിരിച്ചുവിടൽ നയത്തിൽ മാറ്റം വരുത്താതിരിക്കുക; ഗ്രാമീണ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതി (മഹാത്മാഗാന്ധി എൻ.ആർ.ഇ.ജി.എ.) ഉടൻ നടപ്പാക്കുക; ജി.ഡി.പി.യുടെ 6% വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി മാറ്റിവെക്കുക; അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് റിഫോംസ് കമ്മീഷൻ രൂപീകരിക്കുക എന്നിവയായിരുന്നു അവ. സി.പി.ഐ. (എം) സർക്കാരിൽ പങ്കാളിയാകാതെ 'പുറമെ നിന്നുള്ള പിന്തുണ' നൽകാൻ തീരുമാനിച്ചു, കൂടാതെ മുതിർന്ന നേതാവ് സോമനാഥ് ചാറ്റർജി ലോക്സഭാ സ്പീക്കറായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

ആദ്യകാലങ്ങളിൽ വിജയകരമായിരുന്ന ഈ സഖ്യം, 2007-ലെ ഇന്ത്യ-അമേരിക്ക ആണവ കരാർ വിവാദത്തിൽ പ്രതിസന്ധിയിലായി. 2008 ജൂലൈയിൽ ഇടതുപക്ഷം പിന്തുണ പിൻവലിച്ചു. ആ സമയം സുർജിത് അസുഖ ബാധിതൻ ആയി തീവ്ര പരിചരണ വിഭാഗത്തിലാണ്.. ഒരു പക്ഷെ ആ സമയം അദ്ദേഹം സജീവമായിരുന്നെങ്കിൽ ആണവ കരാർ പ്രശ്നം മറ്റൊരു ദിശയിലേക്ക് മാറുമായിരുന്നു. (ആ കാരാറ് കൊണ്ട് ഉണ്ടായ നേട്ടം എന്ത് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ 2 പതിറ്റാൻഡിനു ശേഷം എടുത്തു പറയാൻ ഒന്നുമില്ലെന്ന് പറയേണ്ടി വരും.. ഊർജ്യോത്പാദത്തിനായി അത് വഴി ചിലവിട്ടതിനേക്കാൾ എത്രയോ തുച്ഛം ചെലവ് കൊണ്ട് ഇന്ന് സോളാർ വഴി നമ്മുടേതായ രീതിയിൽ ഊർജം ഉൽപാദിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. എന്ന് മാത്രമല്ല അടിസ്ഥാന പരമായി സാധാരക്കാരന്റെ ഒരു അനേകായിരം പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഒരു പ്രശ്നത്തിനും പരിഹാരം ആയിരുന്നില്ല ആ കരാർ. )

പ്രധാനമന്ത്രി മൻമോഹൻ സിങ് സഖാവിനെ 'യു.പി.എ.യുടെ ശില്പി' എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു. മതനിരപേക്ഷതയ്ക്കും ദേശീയ ഐക്യത്തിനും വേണ്ടി ജീവിതം ഉഴിഞ്ഞുവെച്ച ആ മഹാനേതാവ്, 2008 ഓഗസ്റ്റിൽ വിടവാങ്ങിയെങ്കിലും, സഖാവിന്റെ ഓർമ്മകൾ ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റിന്റെ ചരിത്ര താളുകളിൽ എന്നും ജ്വലിച്ചുനിൽക്കും. മതേതര മൂല്യങ്ങളുടെ കാവൽക്കരൻ എന്ന ലേബലിൽ ആ നാമം പ്രകാശിച്ചു കൊണ്ടേ നിൽക്കും....