കവിത : ദ്വന്ദം

 

ഇന്ന്....

ഈ സന്ധ്യയിൽ ദ്വന്ദമാണെൻ ചിത്തം, 

ഒന്ന് കൈനീട്ടി മുകുളങ്ങൾ തൊടുന്നു,

ഒന്നോ ഇതളുകൾ ഉണരും മുൻപേ

ഞെരിച്ചു കളയുന്നു.

ജീവൻ്റെ ഞരമ്പിൽ 

ചോരയൊഴുകുമ്പോൾ

ഞാൻ ഓട്ടം തുടങ്ങുന്നു , 

ശ്വാസം വറ്റും വരെ തുടരാനായി;

അപ്പോഴും ഓരോ ചുവടും

  എന്റെ നിഴൽ  പിന്നിലേക്ക്

വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

കണ്ണുകൾ രണ്ടും 

വിടർന്നിരിക്കുന്നു-

ഒന്ന് പൂക്കളുടെ

 നിറങ്ങൾ കാണാൻ,

മറ്റേത് ആ നിറങ്ങൾ 

മങ്ങുന്ന നിമിഷത്തെ 

എണ്ണിപ്പിടിക്കാൻ.

ഈ ശ്വാസത്തോട് ഞാൻ പറയുന്നു:

 "നിൽക്കൂ"

ഉടനെ തിരുത്തുന്നു : 

"ഒഴുകൂ "..

എൻ്റെ വിരലുകൾ 

താളം തെറ്റാതെ

സന്തോഷവും സന്താപവും 

കോർത്തു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു 

പകൽ എന്നെ ചുംബിക്കുമ്പോൾ

ഞാൻ രാത്രിയെ ഓർക്കുന്നു.

രാത്രി എന്നെ പുതപ്പിക്കുമ്പോൾ

പകലിലുതിർന്ന വിയർപ്പ്

നെഞ്ചിലേറ്റുന്നു.

ഒരു കൈയിൽ മണ്ണിൻ്റെ ഈർപ്പം,

മറുകൈയിൽ തീയുടെ നീലിമ.

ഈ രണ്ടും തമ്മിലുള്ള

അകലമാണ് ഞാൻ.

മുന്നിലൊരു കടൽ 

തിരപോലെ കുതിച്ചു കയറാൻ വെമ്പുന്നു 

അതെ നിമിഷം തന്നെ പിൻവലിയുന്നു 

കടൽ പോലെയാണെൻ മാനസം 

മുന്നിലൊരു ഇന്ദ്രജാലക്കാരൻ 

ശൂന്യതയിൽ നിന്നും പൂക്കളെടുക്കുന്നു 

നിറയെ പ്രതീക്ഷയുടെ നിറങ്ങൾ..

കയ്യൊന്നനക്കുമ്പോൾ പൂക്കളിരുന്നിടം 

കണ്ണീരൊപ്പാനുള്ളൊരു തൂവാല മാത്രം . 

ഇന്ദ്രജാലക്കാരൻ

 കണക്കെയാണെൻ മനം..

ഒരിടം പറയുന്നു: " ജീവിക്കണം"

മറു പുറം മൂളുന്നു "മരിക്കണം"

പക്ഷേ രണ്ടും പറഞ്ഞുകൊണ്ട്

ഞാൻ ജീവിതത്തെ അതിൻ്റെ

ഏറ്റവും മൂർച്ചയുള്ള അറ്റത്ത്

തഴുകിനിർത്തുന്നു ..

എല്ലാ വാതിലും തുറന്നിട്ടിട്ടും

ഞാൻ ഉമ്മറത്ത് നിൽക്കുന്നു..

അകവും പുറവും പങ്കിട്ടെടുത്ത 

മാന്ത്രികമായൊരാ അതിർത്തിയിൽ 

പ്രവേഗം ശൂന്യമായൊരു 

വസ്തുകണക്കെ..

ഒടുക്കം....

ആശയും വിരക്തിയും ഇടകലർന്ന 

ഇടുക്കം ചേർന്നൊരായിടനാഴിയിൽ 

ഏകനായി ഞാൻ ..

ആരുടെയും കാത്തുനിൽപ്പല്ല ഞാൻ.

ആ നിമിഷം തന്നെയാണിന്ന് ഞാൻ..

നിമിഷം, 

സ്വച്ഛന്ദ പരിവർത്തനം കണക്കെ 

ഘടികാരദിശയിലുണരും തുടിപ്പ് ..

തുടിക്കും നിമിഷങ്ങൾ 

 തുടികൊട്ടി ഉണർത്തുമായിരം 

ചിന്തകൾ  ബീജഗണിത 

സമവാക്യ രൂപകങ്ങളാം 

ആശ്രിത പരിവർത്തനങ്ങളായി

എന്നിലുറയുന്നു...

മനസ്സാം മാപിനി കൊണ്ട-

ളന്നെടുത്താലെല്ലാം 

ദ്വന്ദങ്ങൾ കൊണ്ടതിരിട്ട അനന്തമാം 

ചിന്തകൾ തൻ അനന്ത ഗണം ..

മരണത്തിനു മുമ്പേ മരിക്കാനായവർ**

 മാത്രം ചിന്തകൾ തൻ അതിരുകൾ

 ഭേദിക്കുമെന്ന സത്യം..

സത്യം പുണരാൻ 

ഇനിയുമെത്ര കാലം,

ഇനിയുമെത്ര കാതം

നടക്കണം ദ്വന്ദം പേറുമീ സന്ദേഹി...

                           ~കണക്കൻ ~

                             21/08/2026 

** " അൽ മൗതു ഖബ്ലൽ മൗത് " എന്ന സൂഫി വാക്യം