നാഗസാക്കി, ഹിരോഷിമ മുതല്‍ ഗസ വരെ : മനുഷ്യകുരുതികളുടെ ചെകുത്താന്‍ രാഷ്ട്രീയം.

      1945 ഓഗസ്റ്റ് 6, 9. ലോകചരിത്രത്തിൽ ആദ്യവും അവസാനവുമായ ആണവായുധ ആക്രമണങ്ങൾ. ഹിരോഷിമ, നാഗസാക്കി. രണ്ട് ലക്ഷത്തിലധികം പേരുടെ തൽക്ഷണ മരണം, തലമുറകളോളം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന രോഗങ്ങളും വികലാംഗതകളും. ജപ്പാൻ അപ്പോഴേക്കും പരാജയത്തിന്റെ വക്കിലായിരുന്നു; അമേരിക്ക ആണവായുധത്തിന്റെ ഭീകരത ലോകത്തിനു മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ച്, സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ ഭയപ്പെടുത്തി, തങ്ങളുടെ ആധിപത്യം ഉറപ്പിക്കുക മാത്രമായിരുന്നു. യുദ്ധം അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള നിർബന്ധിത നടപടിയായിരുന്നു അതെന്ന് അമേരിക്ക പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ചരിത്രം തെളിയിക്കുന്നത്, ജപ്പാൻ അപ്പോഴേക്കും കീഴടങ്ങാറായിരുന്നു എന്നാണ്. അത്രയും ബലഹീനമയ ഒരു രാജ്യത്തിന്‍റെ മേല്‍ ആയുധത്തിന്റെ ശക്തി പ്രദർശിപ്പിച്ച് ലോകനിയന്ത്രണം ഉറപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയ നീക്കം മാത്രമായിരുന്നു ഹിരോഷിമയും നാഗസാക്കിയും.              

                 ഇപ്പോൾ, 80 വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം, ആ രക്തപാത ഗാസയിൽ തുടരുന്നു. എന്നാൽ ഇത്തവണ അത് ഒരു തൽക്ഷണ ആക്രമണമല്ല; മറിച്ച്, ചിട്ടയായതും ക്രമാനുഗതവുമായ ഒരു വംശഹത്യയാണ്. 2023 ഒക്ടോബർ മുതൽ, 2.3 ദശലക്ഷം പലസ്തീനികൾ — അവരിൽ പകുതിയിലധികവും കുട്ടികൾ — ഒരു തുറന്ന ജയിലിൽ കഴിയുന്നു. ഇസ്രായേൽ 20 മാസത്തിനുള്ളിൽ ഗാസയിൽ വർഷിച്ചത് 1,00,000 ടണ്ണിലധികം സ്ഫോടകവസ്തുക്കൾ. ഹിരോഷിമ-നാഗസാക്കി ആക്രമണങ്ങളുടെ ആറിരട്ടി. അഞ്ച് ആണവബോംബുകൾക്ക് തുല്യമായ നാശം. 61,000-ത്തിലധികം പേർ കൊല്ലപ്പെട്ടു; യഥാർത്ഥ കണക്ക് 1,00,000 കവിയുമെന്ന് റിപ്പോർട്ടുകൾ. മരിച്ചവരിൽ 70% സ്ത്രീകളും കുട്ടികളുമാണ്.

              ബുഷ് മുതൽ ട്രംപ് വരെ, അമേരിക്കൻ നയങ്ങൾ ഒരേ രക്തപാതയുടെ തുടർച്ചയാണ്. വ്യത്യസ്ത കക്ഷികളുടെ പ്രതിനിധികൾ എന്നതിനപ്പുറം, അവരുടെ നയങ്ങൾ ഒരേ അമേരിക്കൻ സാമ്രാജ്യത്വ തന്ത്രത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്. ഓരോ കാലത്തും അമേരിക്ക ഒരു "ശത്രു" സൃഷ്ടിക്കുന്നു — കമ്മ്യൂണിസം, ഭീകരത, "തിന്മയുടെ അച്ചുതണ്ട്", ഇറാൻ, ഹമാസ്. ഈ ശത്രു നിർമ്മിതി ജനങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തി യുദ്ധത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്നു. "ഹമാസിനെതിരായ യുദ്ധം" എന്ന പേരിൽ, ഒരു മുഴുവൻ ജനതയെയും ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നു. ഹിരോഷിമയിൽ "ജപ്പാനെതിരായ യുദ്ധം" എന്ന പേരിൽ സാധാരണക്കാർ കൊല്ലപ്പെട്ടു; ഗാസയിൽ "ഹമാസിനെതിരായ യുദ്ധം" എന്ന പേരിൽ സാധാരണക്കാർ കൊല്ലപ്പെടുന്നു. രണ്ടിടത്തും ഒരേ ന്യായം: "ശത്രുവിനെ ഇല്ലാതാക്കുക." എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ, ശത്രു എന്ന പേരിൽ ഒരു മുഴുവൻ ജനതയെയാണ് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്.

അമേരിക്കൻ സൈനിക-വ്യാവസായിക സമുച്ചയം യുദ്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് ബില്യൺ കണക്കിന് ഡോളർ ലാഭമുണ്ടാക്കുന്നു. ലോക്ഹീഡ് മാർട്ടിൻ, റേത്തിയോൺ, ബോയിങ് — ഈ ആയുധ കമ്പനികളുടെ ഷെയർ വില ഗാസയിലെ ഓരോ ബോംബിനൊപ്പവും ഉയരുന്നു. രക്തത്തിൽ നിന്ന് ലാഭമുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു വ്യവസ്ഥ. ഹിരോഷിമയിലെ ആണവബോംബ് ഒരു "ശാസ്ത്രീയ പരീക്ഷണം" കൂടിയായിരുന്നു; ഗാസയിലെ ആധുനിക ആയുധങ്ങളും അതേ പരീക്ഷണശാലയാണ്. ഡ്രോണുകൾ, ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് അധിഷ്ഠിത ടാർഗറ്റിംഗ് സംവിധാനങ്ങൾ, പുതിയ ബോംബുകൾ — ഇവയെല്ലാം ഗാസയിൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. ഹിരോഷിമയിൽ അമേരിക്ക പുതിയ ആയുധം പരീക്ഷിച്ചു; ഗാസയിൽ അമേരിക്കൻ ആയുധങ്ങൾ ഇസ്രായേൽ പരീക്ഷിക്കുന്നു.മിഡിൽ ഈസ്റ്റ് — എണ്ണ, ഗ്യാസ്, ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രാധാന്യം. ഇസ്രായേലിലൂടെ അമേരിക്ക ഈ പ്രദേശത്ത് തന്റെ സൈനിക സാന്നിധ്യം ഉറപ്പിക്കുന്നു. ഗാസയിലെ നാശം, അമേരിക്കയുടെ മിഡിൽ ഈസ്റ്റ് നയങ്ങളുടെ ഒരു ഉപോൽപ്പന്നം മാത്രം. 1945-ൽ ജപ്പാനിൽ അമേരിക്ക സ്ഥാപിച്ച സൈനിക താവളങ്ങൾ ഇന്നും ഏഷ്യയിലെ അമേരിക്കൻ ആധിപത്യത്തിന്റെ കേന്ദ്രങ്ങളാണ്. ഗാസയിലെ നാശം, മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ അമേരിക്കയുടെ പങ്കാളിയായ ഇസ്രായേലിന്റെ ശക്തി പ്രദർശനം കൂടിയാണ്. രണ്ടിടത്തും, തന്ത്രപ്രധാനമായ നിയന്ത്രണത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള രക്തപാത.

ഗാസയിൽ ഇന്ന് സംഭവിക്കുന്നത് യുദ്ധമല്ല; അത് വംശഹത്യയാണ്. ഇസ്രായേൽ മന്ത്രിമാർ തന്നെ ഇത് പരസ്യമായി വിളിച്ചുപറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: "ഞങ്ങൾ ഒരു മനുഷ്യശൂന്യമായ ഗാസ സൃഷ്ടിക്കും." ഗാസയിലെ 36 ആശുപത്രികളിൽ ഭൂരിഭാഗവും പ്രവർത്തനരഹിതമാക്കപ്പെട്ടു. അൽ-ഷിഫ, അൽ-അഹ്ലി, ഇന്ദോനേഷ്യൻ ആശുപത്രികൾ — രോഗികൾ, ഡോക്ടർമാർ, അഭയാർത്ഥികൾ എല്ലാം ഒന്നിച്ച് കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ സ്കൂളുകൾ പോലും ബോംബാക്രമണത്തിന് ഇരയായി. കുട്ടികൾ ക്ലാസ്സ് മുറികളിൽ വച്ച് കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഇസ്രായേൽ ഭക്ഷണം, വെള്ളം, മരുന്നുകൾ എല്ലാം തടഞ്ഞു. കുട്ടികൾ പട്ടിണി കൊണ്ട് മരിക്കുന്നു — 21-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ലോകം കണ്മുന്നിൽ കാണുന്നു. 2.3 ദശലക്ഷം പേരിൽ 90% ത്തിലധികം പേർ സ്ഥാനഭ്രംശം സംഭവിച്ചവരാണ്. ഇസ്രായേൽ അവരെ ഒരിടത്തുനിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് തുരത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ സുരക്ഷാസമിതിയിൽ, ഗാസയിൽ യുദ്ധവിരാമം ആവശ്യപ്പെട്ട എല്ലാ പ്രമേയങ്ങളും അമേരിക്ക വെറ്റോ ചെയ്തു. ഓരോ വെറ്റോയും — ആയിരക്കണക്കിന് പലസ്തീനി ജീവൻ അപഹരിക്കപ്പെടാൻ അനുവദിക്കുന്ന ഒരു ഔദ്യോഗിക അംഗീകാരമാണ്. ലോകം യുദ്ധവിരാമം ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ, അമേരിക്ക ബോംബുകൾ അയയ്ക്കുന്നു. 2025 ജൂണിൽ, പ്രസിഡന്റ് ട്രംപ് ഹിരോഷിമ-നാഗസാക്കി ആക്രമണങ്ങളുമായി തങ്ങളുടെ നടപടിയെ താരതമ്യപ്പെടുത്തി. "അത് ആ യുദ്ധം അവസാനിപ്പിച്ചു; ഇത് ഈ യുദ്ധം അവസാനിപ്പിച്ചു" — അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. 80 വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം, ഒരു അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ആണവായുധ ആക്രമണത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്ന അതേ വാദം ആവർത്തിക്കുകയാണ്. ഇത് യാദൃച്ഛികമല്ല; ഇത് അമേരിക്കൻ നയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്ത്വത്തിന്റെ തുടർച്ചയാണ്: "അമേരിക്കൻ താൽപ്പര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി, ഏത് രക്തച്ചൊരിച്ചിലും ന്യായീകരിക്കാം."

ഈ രക്തപാത ഒറ്റപ്പെട്ട നയങ്ങളുടെ ഫലമല്ല — മറിച്ച്, അമേരിക്കൻ മുതലാളിത്ത സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ ഘടനാപരമായ സവിശേഷതയാണ്. യുദ്ധം മുതലാളിത്തത്തിന്റെ സ്വഭാവമാണ്. സമാധാനം ലാഭത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, യുദ്ധം ലാഭത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഹിരോഷിമ, വിയറ്റ്നാം, ഇറാഖ്, അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ, ഗാസ — എല്ലാം ഒരേ മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥയുടെ ഉപോൽപ്പന്നങ്ങൾ. ഓരോ യുദ്ധവും ആയുധ കമ്പനികൾക്ക് ലാഭം, ഓരോ രക്തവും അമേരിക്കൻ ആധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറ. 1945-ൽ അമേരിക്ക ജപ്പാനെ ആക്രമിച്ചു — അതിനെ "യുദ്ധം അവസാനിപ്പിക്കൽ" എന്ന് വിളിച്ചു. 2025-ൽ, അമേരിക്ക ഗാസയിലെ വംശഹത്യക്ക് ആയുധങ്ങൾ നൽകുന്നു — അതിനെ "അമേരിക്കൻ താൽപ്പര്യങ്ങൾ" എന്ന് വിളിക്കുന്നു. "ഹിരോഷിമ ആവർത്തിക്കരുത്" എന്ന ആഹ്വാനം, ഗാസയിൽ ഇന്ന് സംഭവിക്കുന്നതിനെതിരെ ഉയരുന്നില്ലെങ്കിൽ അർത്ഥശൂന്യമാണ്. ഹിരോഷിമയുടെ ഓർമ്മകൾ ഔപചാരിക ചടങ്ങുകളായി മാറുമ്പോൾ, ഗാസയിൽ ആ ഓർമ്മകൾ ഇന്ന് നടക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. യഥാർത്ഥ സമാധാനം എന്നത് രക്തത്താൽ മാത്രമല്ല, നീതിയാലും സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. ആ നീതി എല്ലാ ജനങ്ങൾക്കും — ജാപ്പനീസ്, പലസ്തീനി, ഇറാഖി, യമനി, എല്ലാവർക്കും — ഒരുപോലെ ലഭിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ, ഹിരോഷിമയുടെ 80-ാം വാർഷികം ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ, നാം ആ രക്തപാതയുടെ പങ്കാളികളായിരിക്കും.

       "ചരിത്രം ആവർത്തിക്കുന്നു — ആദ്യം ദുരന്തമായി, പിന്നെ പ്രഹസനമായി." കാൾ മാർക്സിന്റെ ആ വാക്കുകൾ ഇന്ന് ഗാസയിൽ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിക്കുകയാണ്. നമ്മൾ അതിനെ മൗനം പാലിച്ച് കാണുകയാണോ, അതോ ചരിത്രത്തിന്റെ ഈ അധ്യായം അവസാനിപ്പിക്കാൻ ശബ്ദമുയർത്തുകയാണോ? തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നമ്മുടേതാണ്. ഗാസയിൽ ഇന്ന് സംഭവിക്കുന്നത്, നാളെ എവിടെയും സംഭവിക്കാം — നമ്മൾ മൗനം പാലിക്കുന്നിടത്തോളം.