അടിയന്തിരാവസ്ഥ : ഓർമപ്പെടുത്തൽ

 അടിയന്തിരാവസ്ഥ : ചരിത്രത്തിലെ മുറിപ്പാട് 

1975 ജൂൺ 25-ന് ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിയുടെ ഉപദേശപ്രകാരം രാഷ്ട്രപതി പ്രഖ്യാപിച്ച അടിയന്തിരാവസ്ഥ, 1977 മാർച്ച് വരെ നീണ്ടുനിന്നു. ആഭ്യന്തര അസ്ഥിരത എന്ന ന്യായീകരണത്തിൽ അടിസ്ഥാന അവകാശങ്ങൾ സസ്പെൻഡ് ചെയ്യപ്പെടുകയും പത്രസ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാതാവുകയും ചെയ്ത ആ കാലത്ത്, ഭരണകൂടത്തിന് വിമർശനാത്മകമായ ഏത് ശബ്ദത്തെയും നിയമപരമായി അടിച്ചമർത്താനുള്ള അധികാരം ലഭിച്ചു. കേരളത്തിൽ, കെ. കരുണാകരന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സർക്കാർ കേന്ദ്ര നിർദ്ദേശങ്ങൾ കർശനമായി നടപ്പാക്കുകയും, പ്രതിരോധ തടങ്കൽ നിയമമായ MISA കൂടുതൽ രൂക്ഷമാക്കുകയും ചെയ്തു.

ആ കാലത്ത് കേരളത്തിൽ പോലീസ് പീഡനത്തെ തുടർന്ന് 28 പേർ മരിക്കുകയും, 2 പേർ ലോക്കപ്പിൽ വച്ച് മരണമടയുകയും, 4 പേർ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഏകദേശം 8,000 പേരെ അടിയന്തിരാവസ്ഥക്കാലത്ത് കേരളത്തിൽ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും പോലീസ് ക്രൂരതകൾക്ക് വിധേയരാക്കുകയും ചെയ്തു. രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികൾക്കെതിരെ മാത്രമല്ല, സാധാരണ പൗരന്മാർക്കെതിരെ പോലും പോലീസ് യന്ത്രം ആയുധമാക്കപ്പെട്ടു.

അടിയന്തിരാവസ്ഥയുടെ ഏറ്റവും ഞെട്ടിക്കുന്ന രക്തസാക്ഷിത്വങ്ങളിലൊന്നാണ് പി. രാജന്റേത്. 1976 മാർച്ച് 1-ന്, കോഴിക്കോട് റീജിയണൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജിലെ (ഇന്നത്തെ എൻ.ഐ.ടി) വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്ന പി. രാജനെ പോലീസ് കസ്റ്റഡിയിലെടുത്തു. കക്കയം പോലീസ് ക്യാമ്പിൽ വച്ച് നടന്ന പീഡനത്തെത്തുടർന്ന് 1976 മാർച്ച് 2-ന് അദ്ദേഹം മരിച്ചു. 'ഉരുട്ടൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന, കനത്ത തടികൊണ്ട് ശരീരത്തിനു മുകളിലൂടെ ഉരുട്ടുന്ന ക്രൂരമായ പീഡനമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന് നൽകപ്പെട്ടത്. രാജന്റെ മൃതദേഹം ഇന്നും കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല; അത് നശിപ്പിച്ചു എന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.

രാജന്റെ പിതാവ് ഈച്ചര വാരിയർ നടത്തിയ ഹേബിയസ് കോർപ്പസ് ഹർജിയിൽ, രാജനെ പോലീസ് കസ്റ്റഡിയിൽ വച്ച് കൊലപ്പെടുത്തിയതായി കേരള ഹൈക്കോടതി കണ്ടെത്തി. എന്നാൽ കുറ്റക്കാർക്കെതിരെ തെളിവില്ലായിരുന്നതിനാൽ ശിക്ഷ ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടു. രാജൻ പോലീസ് കസ്റ്റഡിയിലില്ലെന്ന് വ്യാജസത്യവാങ്മൂലം നൽകിയതിന്റെ പേരിൽ അന്നത്തെ ആഭ്യന്തരമന്ത്രി കെ. കരുണാകരന് മന്ത്രിസഭ ഒഴിയേണ്ടി വന്നു. ഒരു മന്ത്രി നടത്തിയ ആ നുണ, സത്യാന്വേഷണത്തെ എത്രത്തോളം വൈകിപ്പിക്കാമെന്നും അധികാരം എങ്ങനെ നീതിയുടെ ഗതിയെ വളച്ചൊടിക്കാമെന്നും കാണിക്കുന്നു.

അടിയന്തിരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിച്ചതിന് പിന്നാലെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട ആദ്യ പത്ത് പ്രതിപക്ഷ എംഎൽഎമാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു അന്നത്തെ കൂത്തുപറമ്പ് എംഎൽഎ പിണറായി വിജയൻ. 1975 സെപ്റ്റംബർ 28-ന് അർദ്ധരാത്രിയിൽ MISA നിയമപ്രകാരം വീട്ടിൽ നിന്ന് അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. അറസ്റ്റ് മാത്രമായിരുന്നില്ല ദുരന്തം; കൂത്തുപറമ്പ് പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ ലോക്കപ്പിൽ വച്ച്, പ്രത്യേകം കൊണ്ടുവന്ന രണ്ടു പേരടക്കം ആകെ അഞ്ച് പോലീസുകാരാണ് അദ്ദേഹത്തെ മർദ്ദിച്ചത്. അദ്ദേഹം തന്നെ പിന്നീട് നിയമസഭയിൽ വിവരിച്ചത് ഇങ്ങനെ: "ലോക്കപ്പിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് അവർ അകത്തേക്ക് വന്നു. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു. 'നിന്റെ പേരെന്ത്?' 'വിജയൻ.' 'ഏതു വിജയൻ?' 'പിണറായി വിജയൻ.' അവരിലൊരാൾ 'ഓ... പിണറായി വിജയനോ?' എന്ന് ആവർത്തിച്ചു. അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ ആദ്യത്തെ അടി വീണു". ഏകദേശം 15 മുതൽ 20 മിനിറ്റ് വരെ നീണ്ട ആ മർദ്ദനത്തിൽ അദ്ദേഹം പലതവണ വീണു, എഴുന്നേറ്റു, ഒടുവിൽ എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ തകർന്നു. "അപ്പോൾ നീ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കെതിരെയും മന്ത്രിമാർക്കെതിരെയും സംസാരിക്കുകയാണോ?" എന്ന് ആവർത്തിച്ചു വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ടായിരുന്നു മർദ്ദനം. അവസാനം അദ്ദേഹത്തെ ബൂട്ടിട്ട കാലുകൾ കൊണ്ട് നിലത്തിട്ട് ചവിട്ടിമെതിച്ചു. മർദ്ദനത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഷർട്ടും വേഷ്ടിയും നഷ്ടപ്പെട്ടു; അവശേഷിച്ചത് അടിവസ്ത്രം മാത്രം. നടക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ എടുത്താണ് അദ്ദേഹത്തെ ജീപ്പിൽ കയറ്റി കണ്ണൂർ സെൻട്രൽ ജയിലിലേക്ക് മാറ്റിയത്. 18 മാസത്തെ ജയിൽവാസത്തിനിടെ അദ്ദേഹത്തിന് കാലിന് പ്ലാസ്റ്ററിടേണ്ടി വന്നു. മാധ്യമ സെൻസറിങ്ങ് കാരണം ഈ വാർത്ത അന്ന് പുറം ലോകം അറിഞ്ഞില്ല; പ്രതിപക്ഷ നേതാവ് ഇ.എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാട് ഉൾപ്പെടെ നിയമസഭയിൽ പലവട്ടം ഈ വിഷയം ഉന്നയിച്ചിട്ടും അത് അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടു.

1977 മാർച്ച് 30-ന്, അടിയന്തിരാവസ്ഥ പിൻവലിച്ചതിന് ശേഷം നടന്ന നിയമസഭാ സമ്മേളനത്തിൽ, പിണറായി വിജയൻ ആ ദാരുണാനുഭവങ്ങൾ വിശദമായി അവതരിപ്പിച്ചു. "ഒരാളെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി ലോക്കപ്പിൽ വച്ച് ക്രൂരമായി പീഡിപ്പിക്കുന്നത് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭാഗമാണോ? ഇതാണോ രാഷ്ട്രീയ ധാർമ്മികത?" എന്ന് അദ്ദേഹം സഭയോട് ചോദിച്ചു. അന്നത്തെ ആഭ്യന്തരമന്ത്രി കരുണാകരനെ ലക്ഷ്യമാക്കി അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർത്തു: "അടിച്ചമർത്തലിലൂടെ ഞങ്ങളെ തോൽപ്പിക്കാമെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ തെറ്റി. ഒരു നിമിഷം ഞങ്ങൾ താഴേക്ക് പോയേക്കാം, പക്ഷേ ഉടൻ തന്നെ കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ തിരിച്ചുവരും". ഒരു ജനപ്രതിനിധി പോലും ഭരണകൂടത്തിന്റെ ക്രൂരതയിൽ നിന്ന് ഒഴിവായിരുന്നില്ല എന്നതിന്റെയും, എങ്കിലും ആ ക്രൂരതയ്ക്ക് മുന്നിൽ അദ്ദേഹം കീഴടങ്ങിയില്ല എന്നതിന്റെയും രേഖയാണ് ആ പ്രസംഗം.

കക്കയം ക്യാമ്പിൽ തടവിലായിരുന്ന ടി.പി. രാമകൃഷ്ണൻ, 'ഉരുട്ടൽ' പോലുള്ള ക്രൂരമായ പീഡനരീതികളെക്കുറിച്ച് വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അബ്രഹാം ബെൻഹൂർ എന്ന ഗവേഷണ വിദ്യാർത്ഥിയെയും പോലീസ് ഈ ക്യാമ്പിലെത്തിച്ചു; മർദ്ദനത്തിൽ എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഇവരുൾപ്പെടെ നിരവധി പേരുടെ വേദനകൾ ഔദ്യോഗിക ചരിത്രത്തിൽ ഇടം നേടാതെ പോയി. അടിയന്തിരാവസ്ഥ കേരളത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ച മുറിവുകൾ ആഴമേറിയതാണ്. പി. രാജന്റെ രക്തസാക്ഷിത്വവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് ഈച്ചര വാരിയറുടെ നീതിക്കായുള്ള പോരാട്ടവും, ഒരു എംഎൽഎ എന്ന നിലയിൽ പിണറായി വിജയൻ നേരിട്ട പീഡനവും, കക്കയത്തെ ഭീകരതയും - ഇവയെല്ലാം നിയമവാഴ്ചയുടെ ബാഹ്യരൂപത്തിനുള്ളിൽ ഭരണകൂടം എങ്ങനെ ഏകപക്ഷീയമായി പ്രവർത്തിച്ചുവെന്ന് കാണിക്കുന്നു. ജനാധിപത്യം സ്വയം സുരക്ഷിതമല്ലെന്നും, അതിക്രമങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യാനും നീതിക്കുവേണ്ടി ശബ്ദമുയർത്താനും നാം എപ്പോഴും ഉണർന്നിരിക്കണമെന്നും ആ ഓർമ്മകൾ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു..